Nog eentje dan

Vindt u ook dat alle gevoelens er mogen zijn?

Mooi. Gefeliciteerd. Dan bent u waarschijnlijk iemand die rustig knikt als iemand zegt dat hij zich leeg voelt, vol tegelijk, en een beetje jeuk heeft van het leven.

Ik probeer het ook. Alles laten bestaan. Verdriet, jaloezie, een plotselinge neiging om een kastdeur nét iets te hard dicht te doen. Het mag er zijn, zeg ik dan tegen mezelf, terwijl ik ondertussen hoop dat sommige gevoelens gewoon even een blokje om gaan. Of emigreren.

Maar er zijn gelukkig ook gevoelens die zich meteen welkom voelen. Zo’n lichte, onverklaarbare zin in de dag. Dat je denkt: ik ga helemaal niks oplossen vandaag, maar ik ga wél ergens zitten waar het rumoerig is en iemand ‘nog een fluitje?’ vraagt.

Alles mag er zijn, zeg ik dan. Ook het uitstekende idee om morgenavond weer de kroeg in te duiken. Niet om iets te vergeten. Maar om even te vieren dat je er bent.

En dat dat al heel wat is.