Ik ben dus op vakantie geweest. GLI niet helemaal vergeten, maar ik heb haar, mijn leefstijlcoach, in gedachten op een plastic tuinstoel gezet. In de schaduw, met een flesje spa rood. Af en toe zwaaien. En verder: ijsjes, milkshakes, biertjes. Alles wat knipoogt naar je buik en zegt: “Kom maar… ik blijf voor altijd.” En nu, terug…
Ik ben begonnen. Echt. De Gecombineerde Leefstijlinterventie (GLI) klinkt een beetje als een ingewikkelde medische procedure, maar het is vooral een keiharde schop onder mijn eigen kont. Want laten we eerlijk zijn: als niemand me vertelt dat ik moet bewegen, blijf ik zitten. En als niemand me aanmoedigt om gezonder te eten, eindig ik met een reep chocola op de bank, peinzend waarom die reep weer zo snel op is.
